يك عمر همه اش درس عبرت بود ، و اين شخص مىتوانست از هر لحظه آن عبرت بگيرد ، مىتوانست در يك ساعت آن خود را بيامرزد و اهل سعادت كند . اين عمر سرمايه بزرگ زندگى است و انسان مىتواند با اين سرمايه بزرگ سعادت ابدى و هميشگى خود را تأمين كند ، انسانى كه در غفلت است اين سرمايه سعادت را در گمراهى و شقاوت خود صرف مىكند . « و ان تؤدّيه ايّامه الى شقوة » اين عمر پرضرر او دليلى است كه او را به جهنّم مىكشاند . دعاى خير حضرت « نَسْأَلُ اللهَ سُبْحَانَهُ اَنْ يَجْعَلَنَا وَاِيَّاكُمْ مِمَّنْ لاَتُبْطِرُهُ نِعْمَةٌ ، وَلاَتُقَصِّرُ بِهِ عَنْ طَاعَةِ رَبِّهِ غَايَةٌ ، وَلاَتَحُلُّ بِهِ بَعْدَ الْمَوْتِ نَدَامَةٌ وَلا كَآبَةٌ » ( از خداى سبحان درخواست مىنماييم ما را در رديف كسانى قرار دهد كه هيچ نعمتى آنان را سركش ننمايد ، و هيچ فايده و غرضى از عبادت و بندگى پروردگار بازشان ندارد ، و پس از مرگ هيچ پشيمانى و اندوهى آنان را در نيابد . ) « لاتبطره » از مادّه « بَطَر » به معناى سرور و خوشى زايدالوصف است . فرموده اند : « نسأل الله سبحانه » از خدايى كه او از هر عيبى مبرّا و منزّه است مسألت مىداريم كه « ان يجعلنا و ايّاكم » ما و شما را از كسانى قرار دهد كه « لاتبطره نعمة » نعمتى از نعمت هاى تو آنان را به خوشى هاى زايدالوصف درنياورد كه سبب شود تو را فراموش كنند « و لاتقصّر به عن طاعة ربّه غاية » و هدفها و آرزوهاى آنان سبب نشود كه از اطاعت پروردگار كوتاهى كنند ; يعنى سر انسان به هدفها و آرزوهاى زودگذر دنيا گرم نشود كه در نتيجه از عبادت و اطاعت خدا كم بگذارد « و لاتحلّ به بعد الموت ندامة و لا كآبة » و بعد از مرگ هم پشيمانى و حزن و اندوهى براى آنان نباشد . والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاته